|
Tradukis Esperante
Malantaŭe
dum antikvaj tagoj, kiam bestoj kondutis kiel homoj, du kankroj
promenadis kune kiam la "Skina"
alproksimiĝis ilin". "Venu ĉi vojo
kun min," li diris ilin. Nur unu el la kankroj decidis sekvi. Kiam
li proksimiĝis kaj ekproksimiĝis
la lando de fajro, la tempuraturo daŭris altiĝi. Pro tio,
la kankro ne perceptis ke lia korpo ŝanĝis al ruĝa ĉar de la varmego. La alia
kankro, sekve iom distanco malantaŭe, rigardis la ŝanĝo al la obuso
de sian amikon. Instinkte, li malantaŭe retiriĝis, kun la mocio kun
la kankroj ĉiam uzis post tiam tagon.
Kiam li
atingis la akvon, li estis tiom timigita ke li saltis en la akvon
kaj de tiu tago antaŭen, Tsistvna (verda kankro) daŭras
loĝi in tiu loĝado.
La ruĝa
bruligita kankro, Tsisgokili,
kiam li komprenis ke lia obuso brulis, fosis tunelo in la mola ŝlimo
por malplivarmigi sin. La ruĝa kankro depost vivis
en la ŝlimo. Sia viando estis difektis per la varmego, kaj la
Ĉerokianoj ne manĝas ĝin.
Tamen,
la akvo kiu elmergiĝas la truon, kie vivas la ruĝan
kankron, estas respektegita por sia medicinaĵaj taŭgecoj kaj
hodiaŭ estas uzata por la kuracaĵo de individuon
kiu havas problemon kun aŭdokapablon |